Fable II

‘Fable II’ vindt 500 jaar na zijn voorganger plaats, een keuze die vooral werd genomen om het wapenarsenaal uit te breiden. Je eerste stappen in de wereld van Albion spelen zich af in de kindertijd van je personage en zullen voor iedere speler vrij identiek zijn. Je hebt slechts beperkte mogelijkheden, maar zal toch een aantal miniquests moeten uitvoeren die gevolgen zullen hebben op het verdere verloop van het spel. Een van die opdrachten is het verzamelen van arrestatiebevelen die verspreid liggen in Bowerstone, het stadje waar je je in bevindt. Eens je alle vijf documenten in je bezit hebt sta je voor een van de eerste belangrijke keuzes: breng je de papieren naar de politie of naar de schurken? Kies je voor het eerste, zullen de schurken verdreven worden en de handelsmogelijkheden in de stad uitbreiden. De papieren aan de bad guys overhandigen resulteert dan weer in een overmacht van het kwade, wat ervoor zorgt dat markten en handelsplaatsen teruggeschroefd zullen worden. Je krijgt dan wel de mogelijkheid een hoop duistere sidequests te spelen.

Je rol in ‘Fable II’ is natuurlijk niet als barman fungeren, maar je personage ontpoppen tot een ware held. Het gevechtsysteem zit behoorlijk strak in elkaar en deed me op momenten aan de laatste Zelda-games denken - wat uiteraard als een compliment mag worden beschouwd. Zoals ik reeds vermeldde wilden de ontwikkelaars een breder arrangement aan wapens ter beschikking stellen. Naast je gangbare zwaard en magic spells krijg je nu ook de mogelijkheid bogen en geweren te gebruiken. Magie is nu trouwens niet meer gelimiteerd door een hoeveelheid Mana. Je kan zoveel gebruik maken van je magische krachten als je dat zelf wenst. Wanneer je de drie aanvalselementen combineert zul je algauw de meest waanzinnige combo’s op het scherm toveren. Later in de game zal je over telkens sterkere aanvallen beschikken, maar zul je die ook steeds langer moeten opladen.