Call of Duty: World at War

Kick some Japanese ass

Inderdaad, het eerste wat meteen aan deze titel opvalt is dat ie brutaler, recht voor de raap en bovenal retehard is. Uit hetgeen ik als films als Flags of our Fathers en Letters of Iwojima heb kunnen afleiden waren de Japanse troepen in de Pacific niet bepaald lieverdjes. Het spreekt dan ook voor zich dat ook jij keihard van je afbijt en de Japanners letterlijk aan stukken schiet. World at War is wat mij betreft dan ook een heel realistisch schietspel waarin Treyarch op onverbloemde wijze neerzet hoe het er in de Pacific echt aan toeging. Dankzij de grafische engine, nog straffer als Modern Warfare, krijg je dit alles op spectaculaire wijze op je HD-tv te zien. Zowel de omgevingen als de animaties en modellen van diverse troepen als de special effects leveren je een spontane erectie op. Je beleeft de oorlog in de Pacific alsof je er zelf bij was. Er is geen ontsnappen mogelijk!

Let the motherfuckers burn

Ook qua gameplay verschilt deze van zijn voorganger(s). Om te beginnen is er natuurlijk het WOII-wapentuig mét vlammenwerper. Liefhebbers van barbecue komen hier zeker aan hun trekken. Waar ik het echt over hebben wil, is de wijze waarop je de Japanners moet aanpakken. De keizerlijke troepen vechten tot de dood en dat mag je in dit geval ook letterlijk nemen. Zijn hun kogels op dan stormen ze als waanzinnigen luidkeels roepend op je af en trachten ze je op hun bajonet te spietsen. Geloof me, niemand wil weten hoe het aanvoelt een speenvarken te zijn. Nog even iets over de vlammenwerper. Gebruik hem en gebruik hem goed. Achter elke struik, in elke boom of in elke gang kunnen Japanners zitten. Even het vuur aan de lont steken en goed doorduwen is dan ook de boodschap want enkel een dode Japanner is een goede Japanner. Maar opgelet want met die wandelende benzinetank op je rug ben jij ook een gemakkelijk doelwit.

Geef me een oorlog... nu!

World at War is hectisch, indrukwekkend, bevat tonnen sfeer en ik verzeker jullie dat jullie na een aantal uren spelen even tijd nodig hebben om terug te keren naar de realiteit. De fans die vreesden dat Treyarch hun o zo geliefde franchise naar de knoppen zou helpen – remember CoD 3 – mogen dus op beide oren slapen. Op voorwaarde dat de Jappen deze er niet afgesneden hebben natuurlijk. Met andere woorden Call of Duty: World at War grijpt je van bij de eerste seconde bij je strot en laat je pas weer los wanneer de laatste Japanner over de kling gejaagd.