Gears of War 2

De eerste Gears of War was een unicum in het game-aanbod. De decors zagen er bloedmooi en hyperrealistisch uit, maar tegelijkertijd vertoonde de fysiek van de hoofdpersonages het soort overdrijving die alleen maar mogelijk is in videogames: hoofdpersonages Marcus Fenix en Dom Santiago zijn in essentie een kruising tussen Amerikaanse worstelaars en Super Mario’s. Bovendien vertoonde de game een ongewone mix tussen Star Wars-achtige bombarie en creature horror. Want het bloed liep soms letterlijk van de beeldbuis af: de kettingzaagbajonet – schitterende trouvaille overigens – ploegde met een meedogenloze kracht door het lichaamsweefsel van al die arme Grubs.

Weinig vernieuwing

Er werden in opvolger Gears 2 duidelijk kleine tweaks uitgevoerd aan het coversysteem, dat nu nog vlekkelozer verloopt. Het wapentuig kreeg bovendien een upgrade, en er werd ontegensprekelijk hard gewerkt aan het levelontwerp: er zit veel meer afwisseling en ritme in de tegenstanders die op je afgestormd komen.

Maar in essentie verschilt de game niet zoveel van zijn voorganger. Dat is vooral als compliment bedoeld, behalve voor één element: de grafische vormgeving ziet er slechts marginaal mooier uit dan in de eerste Gears, terwijl de jongens van Epic toch twee jaar de tijd hebben gehad om wat dieper in de interne hardware van de Xbox 360 te graven.

Geen game van het jaar

Onthoud vooral dat Gears of War 2 een solide shooter is, die zeker zijn publiek niet zal mislopen. Of het zelfs kan verbreden: in vergelijking met de eerste Gears of War is de game een stuk toegankelijker gemaakt voor newbies.

Wat ons tot een belangrijker vraag brengt: is Gears of War 2, net als zijn voorganger twee jaar geleden, een ernstige mededinger voor de titel ‘game van het jaar’? Euh, neen. Dit jaar hebben we namelijk al een aantal onwaarschijnlijke tours de force achter de kiezen (Grand Theft Auto IV, Fallout 3), waardoor een opvolger die gewoon iets groter, mooier en beter is dan een twee jaar oude game net dat ietsje tekort komt.