F.E.A.R. 2: Project Origin

Hoewel ik persoonlijk niet echt te vinden ben voor horrorshooters, maar het meer moet hebben van tactische schietspellen, blijft deze ‘F.E.A.R.’ toch iets mysterieus hebben. Het is een fps die zich vooral focust op directe actie, een shitload aan wapens en een multiplayer om U tegen te zeggen. Daarentegen blijft de game nog steeds terecht baden in een duister sausje van horror.

Daar hebben de mannen van Monolith echter enkele aanpassingen gemaakt. Zo krijg je meer kleurschakeringen voorgeschoteld, waardoor het geheel ietwat vrolijker lijkt. Niet dat ‘F.E.A.R. 2’ plots ‘Viva Piñata’ is geworden, maar de lichtinval is echt wel groter geworden. Hoe dan ook, het verhaal van de game draait nog steeds om Michael Becket die als vechtmachine nog steeds op zoek is naar Alma. Ook gameplaymatig hebben de mannen van Monolith zich zoveel mogelijk bij het originele verhaal van de eerste game gehouden. Al zijn er belangrijke veranderingen gemaakt op het vlak van arsenaal en levenskwaliteit van je personage. Zo krijg je vier slots voor je wapens, en evenveel granaten. Waar je in de eerste game de hele tijd je health-bar in de gaten moest houden, wordt dat nu vervangen door een regeneration healthbar. Een belangrijke verandering als je ’t mij vraagt, want in de huidige generatie van games verwacht je ook niets anders dan dat. Niets vervelender dan de heel tijd op zoek te moeten gaan naar healthpacks, toch?

In ‘F.E.A.R.’ lag de nadruk vooral op gevechten in kleine gebieden, waar in het vervolgverhaal ook gevechten plaatsvinden in grote gebieden. Daardoor krijg je natuurlijk een heel andere soort combat, die helemaal verschilt van de eerste uit de serie, en settings waar je enkel van kan dromen. Zo krijg je nu grote, uitgerekte levels, maar ook nauwe gangen waarin je in een rollercoaster van geweld je weg moet zien te banen. Ook kan je deze keer logischerwijs meer vernietigen dan je dat in de vorige editie kon. Dat merk je zeker als je met een rocketlauncher aan de slag kan en een hele wijk met de grond gelijk moet maken.

Maar waar de ‘F.E.A.R.’-serie vooral bekend voor staat zijn snelle, adembenemende gevechten, in donkere hoekjes en gangetje van de met duisternis bedekte wereld.

Wie van een sequel spreekt, hoort natuurlijk daarbij ook te denken aan een grafische oppoetsbeurt en update van de game. Hoewel het tegenwoordig belachelijk moeilijk is geworden is om punten te geven op de grafische pracht van games, kan je bij ‘F.E.A.R.

2’