Trine

In Trine krijg je de beschikking over drie personages: de dief, de tovenaar en de krijger. Het ingenieuze hierbij is dat je op elk moment kan wisselen tussen de personages om op die manier gebruik te maken van hun specifieke vaardigheden. Het gaat dus niet alleen om het oplossen van puzzels en pixel-perfect springen van het ene platform naar het andere of het legertje ondoden te...euh...doden, maar vooral ook om het uitpluizen hoe je de specifieke eigenschappen van de dief, krijger of tovenaar kan toepassen op de puzzels.

Het leuke hieraan is dat het hele systeem heel erg open is. Het is dus niet zo dat de puzzels een vaststaande oplossing hebben. Je hebt echt enorm veel vrijheid om een bepaald obstakel voorbij te geraken. Hoe raak je op dat hoger gelegen platform? Laat je je dief met de grappling hook even snel omhoog zwiepen, gebruik je je tovenaar om een zwevend platform bij te bouwen of kies je er toch maar voor om door perfect getimede sprongen boven te geraken? Het kan allemaal.

De dief kan dus, naast pijlen afvuren met haar boog, ook gebruik maken van een grappling hook om zo hoger gelegen plaatsen te bereiken, wat al gauw één van de favoriete manieren wordt om die speciale bonussen nét te pakken te krijgen. De krijger kan furieus uithalen met zijn zwaard en zichzelf beschermen met een schild en de tovenaar kan vierkante dozen tevoorschijn toveren of zware objecten op afstand verplaatsen. Er zit in dit spel tevens een rpg-element ingebouwd, waarmee je je personages betere wapens of toverspreuken kan aanleren of je hen kan uitrusten met ringen of amuletten om hen beter te beschermen.

Zo verwerft je dief na een tijdje vuurpijlen waarmee je in de donkere levels de uitgebluste toortsen kan doen branden, krijgt je krijger na verloop van tijd een heel zware hamer én kan je tovenaar meer en meer zaken tevoorschijn toveren. Niks diepgaands, maar het geeft het spel een extra tactisch element. Het wisselen tussen de personages en het gebruikmaken van hun specifieke eigenschappen werkt enorm intuïtief en staat de gameplay nooit in de weg. Wat heel origineel en leuk is, is dat je na het sterven van één personage alsnog verder kan met de overblijvende twee. Trine blijft echter een platformer, dus verwacht je toch maar aan regelmatig herproberen.

Grafisch is Trine echt een prachtig spel. Het volledige spel is zogenaamd 2.5D, wat betekent dat het hele speelveld wel degelijk in 3D is opgebouwd, maar dat je standpunt steeds 2D blijft. Niet alleen zien de werelden en personages zélf er fantastisch uit, maar ook de achtergronden zijn doorspekt van prachtige details en belichting. Het hele spel baadt in een prachtige fantasiesfeer waarbij de vele lichtjes, kaarsjes en misteffecten echt spectaculair ogen. Ondanks de heel knappe beelden is Trine niet eens een spel dat een superzware computer vereist, ideaal dus voor de gamer die ook zijn budget nog een beetje onder controle wil houden. Naast alle speciale effecten zoals shaders, particles en andere technische hoogstandjes is Trine vooral zo mooi door een heel unieke stijl.

Alles ziet er gewoonweg heel organisch uit en voelt heel natuurlijk aan. De verschillende locaties zijn bovendien ook heel variërend, gaande van donkere grotten, tot fel verlichte bossen of griezelige kastelen vol lava en ander gevaar. De muziek is eveneens van een hoge kwaliteit en past perfect bij het fantasiethema dat Trine doorheen het spel meedraagt. De omgevingsgeluiden klinken zoals het hoort en de voice-acting van de personages is lekker stereotiep gehouden. Een speciale vermelding trouwens voor de verteller. Het zou me niet verwonderen als dit iemand is die regelmatig trailers inspreekt voor blockbusters. Visueel en auditief is Trine zonder meer om van te smullen.

Trine laat zich zowel met de muis als met een controller besturen. Met de bekende WASD-toetsen beweeg je je personage en met de linker- en rechtermuistoets kan je gebruiken maken van de primaire en secundaire functies van je personage. Om bijvoorbeeld een pijl af te vuren, richt je je muiscursor naar de plek waar je hem wil. Af en toe kan dat nogal verwarrend werken omdat je vaak van alle kanten word bestookt, maar over het algemeen zitten de controls heel goed in elkaar. En wie dat verkiest, kan gerust met een controller aan de slag. Ondanks dat Trine ook op de consoles wordt uitgebracht, heeft men toch voorzien in een perfect controlschema voor de pc-gebruiker. Een dikke pluim daarvoor!

Is het dan allemaal perfect? Wel, bijna. Er zijn toch een paar kleine minpuntjes. Eerst en vooral is Trine doorgaans nét iets te makkelijk. Misschien heeft dit te maken met het feit dat je al drie personages het hoekje om moet helpen alvorens je terug naar een checkpoint gaat, maar je kan op elk moment ook teruglopen naar een vorig checkpoint om zo je strijdmakkers terug op te roepen. De puzzels zitten meestal heel knap in elkaar en vereisen af en toe wat denkwerk, maar je hoeft heus geen Einstein te zijn om de oplossing te vinden. Echt uitdagend is Trine dan ook niet. Jammer is ook dat je tijdens de levels niet kan bewaren. Je moet dus telkens een volledig level uitspelen alvorens het spel je vooruitgang bewaart. Je kan wel steeds terugkeren naar een vorig checkpoint in dezelfde level, maar zodra je het spel verlaat, moet je terug beginnen vanaf nul sinds het laatst gestarte level.

Als laatste minpuntje moet ik toch even het laatste stuk van het spel vermelden. Trine bouwt de moeilijkheidsgraad gestaag op en mits wat inspanning of handigheid geraak je er uiteindelijk wel. Het laatste level is echter compleet anders qua opbouw wat toch wel enige frustratie kan opwekken. Niet alleen zal je door een kunstmatig opgelegde tijdslimiet heel vaak op een vrij onfaire manier sterven, het gevecht met de eindbaas is echt wel het voorbeeld van een anti-climax. Eerlijk gezegd zijn dit echter maar kleine onvolkomendheden, voor de rest is Trine absoluut een topper.

Trine is niet bepaald een lang spel. Op een kleine acht uur speel je als doorgewinterde gamer dit spel volledig uit. Nu ben ik ook niet bepaald fan van games die té lang duren, maar dit voelt toch wel heel mager aan. Gelukkig zijn er doorheen de levels wel wat geheimen te ontdekken en is er een mooi uitgewerkte co-op voorzien, ook al is deze jammer genoeg (nog?) niet online. Toch is het een leuke toevoeging. Misschien kunnen we nog een map-editor verwachten om zo de levensduur van Trine spectaculair te verlengen. Wie weet...